نگاهي ديگر به توليد گندم


یادداشت |

علي اصغر ميرزايي

افزايش توليد وسطح کشت گندم سالهاي متوالي جزو سياستهاي دولتها بوده ليکن بدون برنامه مشخص و موثر، در اين چندسال مشاهده کرديم در هر دوره کشت چنانچه بارندگي موثر داشتيم در توليد خودکفا مي شديم و در شرايط کم بارشي ميزان عملکرد بشدت روندکاهشي را طي مي کرد. علت وعلل را در عوامل ذيل مي توان جستجوکرد:

1-عدم برنامه ريزي در بهروي صحيح از منايع و امکانات

2- آگاه نبودن کشاورزان در بکارگيري روشهاي علمي و اساسي در فرايند کاشت، داشت و برداشت حداقل در استان گلستان در کشت کار زراعي غالبا روشهاي سنتي رواج داشته و دارد.

3-عدم تامين نهاده ها در محدوده زماني کاشت به موقع

4-نهاده هاي در اختيارکشاورزان از کيفيت مناسب ولازم برخوردار نمي باشد.

5-تکنولوژي بکار رفته در مزارع آزمايشي و نمايشي مطابق استاندارد و پيشرفته ولي درسطح وسيع براي کشاورزان ازکيفيت لازم برخوردار نمي باشد.

6- درمرحله برداشت اکثريت ماشين آلات کشاورزي فرسوده وخسارت زامي باشد.

7-ماشين آلات حمل ونقل از شرايط مناسب براي اين منظور برخوردار نيستند.

7-شرايط انبارداري به گونه اي است که گندم پس ازمدتي کيفيت مطلوب را ازدست مي دهد.

و دههامورد ديگر شايد ذکر آن در اين مقال نگنجد.

 

فرماندار سابق بندرگز