درخت بکاريم


یاددداشت اول |

 با مسووليت سردبير

 

 

 زمستان در روزهاي پاياني است و سرها بايد اندک اندک از گريبان بدر آيند و گياهان از خواب بر خيزند  اما براي انسان که خداوند به او نبوغ بهره وري از طبيعت را داده است هيچگاه وقت استراحت نيست. اسفند و دم فروردين، فرصت بازکاوي و نشاندن نشاها در خاک است، اسفند وقت خوش کاشت درختاني است که بايد براي نسل هاي آتي از امروز به يادگار بماند، بنابراين نمي توان به قيلوله گذراند و فرصت درختکاري  اسفند را از دست داد، آن هم در بخشي از جغرافياي هستي که هر روز بر بيابان آن به دلايل بسيار انساني و طبيعي اضافه مي شود و هر روز از دامنه سبزي ها کاسته مي شود. ما خوب مي دانيم که جنگل هاي هيرکاني  فسيل هاي زنده اي هستند که از اعماق تاريخ آمده اند. آنها يادگار روزهاي آغازين بشريت هستند و امانتي در دست نسل امروز. با همه اين احوال يکي از خطراتي که گلستان را تهديد مي کند و بايد براي آن تدبير کرد، بيابان زايي و افزايش بيابان در سالهاي اخير است. براي  مقابله با آن نيز اگر چه راههاي مختلفي وجود دارد اما بايد اذعان کرد يکي از بهترين شيوه هاي برخورد با بيابان زايي کاشت درختان سريع الرشد و پايدار در بيابان ها و مناطقي است که داراي ظرفيت کشت وجود دارد. به اين خاطر بايد قدر زمستان را دانست و با همتي مضاعف مديران گلستاني خصوصا  اداره کل منابع طبيعي  به همراهي صدا و سيما و  نهادهاي مرتبط با بسيجي عمومي، خيزي بلند در اين روزها  براي  درختکاري و کاشت نهال  بردارند. ما مي دانيم در گلستان نزديک به سيصد هزار هکتار بيابان وجود دارد که  وضعيت حدود نيمي از آن بحراني است و تبعات آن بحران با ريزگردها به ما نيز رسيده است، علاوه بر اين در همين چند روزه تا فروردين مي توان با عزمي جدي  تمام مراتع و تپه ماهورهاي اطراف شهرستانهاي استان را درخت کاري کرد و يادگاري از خود  بر جاي گذاشت. به خاطر داشته باشيد که از همه جبروت و قدرت گذشتگان  تنها درختهاي لشگر سي گرگان مانده است و چنارهاي دو طرف شهر  به چشم مي آيد. بنابراين از فرصتها بايد بهترين بهره ها را برد و با  اندکي تلاش  بيشتر محيط زيست بهتري را براي زندگي رقم زد.