محمد اسماعيل اسدي- در شهر دلند گلستان، يک کشاورز با استفاده از آبياري قطره‌اي و روش‌هاي علمي، الگوي جديدي از «توليد توت‌فرنگي سالم» را بدون سموم شيميايي خطرناک خلق کرده است. در دلند گلستان، کشاورزي با مديريت علمي آب، طعم واقعي سلامت را به سفره‌هاي مردم بازگردانده است. در دنيايي که نگراني از باقي‌مانده سموم در محصولات کشاورزي اوج گرفته، حالا يک مزرعه متفاوت در شرق گلستان، به الگويي براي تحول در صنعت کشاورزي ايران تبديل شده است.

تحولي در کشت توت‌فرنگي با نگاهي به سلامت جامعه

توليد محصولات کشاورزي باکيفيت و ايمن، ديگر يک انتخاب نيست، بلکه يک ضرورت براي حفظ سلامت عمومي است. در شرق استان گلستان، شهر دلند شاهد يک تجربه موفق است. آقاي روح‌الله قرباني، کشاورز پيشرو و تحصيل‌کرده، با تکيه بر دانش فني توانسته است استانداردهاي جديدي را در عرصه توليد توت‌فرنگي سالم تعريف کند. او ثابت کرده است که کشاورزي مدرن، فراتر از برداشت محصول، يک مسئوليت اجتماعي بزرگ است.

آبياري هوشمند؛ راهکار طلايي براي بحران آب

يکي از بزرگترين چالش‌هاي کشاورزي ايران، مديريت منابع آب است. در مزرعه آقاي قرباني، هدررفت آب معنايي ندارد. او با پياده‌سازي سيستم آبياري قطره‌اي و بهره‌گيري از مالچ‌هاي پلاستيکي، بهينه‌ترين روش مصرف را به کار گرفته است. اين رويکرد دو مزيت حياتي دارد:

• کاهش چشمگير تبخير سطحي: حفظ رطوبت خاک براي مدت طولاني‌تر.

•کنترل طبيعي علف‌هاي هرز: حذف نياز به سموم شيميايي براي وجين علف‌هاي هرز، که خود گامي بلند در مسير توليد محصول پاک است.

خداحافظي با سموم بي‌رويه؛ اولويت با سلامت مصرف‌کننده

شايد مهم‌ترين بخش داستان اين کشاورز گلستاني، رويکرد او نسبت به امنيت غذايي باشد. بسياري از توليدکنندگان در مناطق مختلف، براي مبارزه با آفات به استفاده افراطي از سموم روي مي‌آورند که اثرات مخربي بر سلامت مصرف‌کنندگان دارد. اما در اين مزرعه نمونه، مديريت مسئولانه نهاده‌هاي شيميايي و رعايت دقيق «دوره کارنس» (فاصله زماني سم‌پاشي تا برداشت) اولويت اصلي است. اين کشاورز با تعهد به سلامت شهروندان، محصولي را به بازار عرضه مي‌کند که مي‌توان با اطمينان خاطر از آن لذت برد.

 چرا مزرعه دلند الگوي کشور است؟

تجربه موفق روح‌الله قرباني در دلند، ثابت مي‌کند که کشاورزي دانش‌بنيان، مسيري پربازده و پايدار است. وقتي علم با تجربه ترکيب مي‌شود، نتيجه چيزي جز کاهش هزينه‌ها، افزايش کيفيت محصول و حفاظت از منابع طبيعي نخواهد بود. اين مدل کشاورزي مي‌تواند نقشه‌اي راه براي ساير توليدکنندگان باشد که به دنبال ارتقاي عملکرد مزرعه خود و همزمان حفظ محيط زيست هستند.

آيا وقت آن نرسيده است که سلامت محصولات کشاورزي به مهم‌ترين شاخصِ رقابت در بازار تبديل شود؟

پژوهشگر بين المللي آب و خاک