حسين محمدي

سيب زميني از جمله محصولات استراتژيک هست که هم در امنيت غذايي اثربخشي مستقيم دارد و هم تاثير فوق‌العاده اي در حفظ سلامت جامعه و هم در طول سال در سفره غذايي مردم نقش آفريني ميکند. با همين نگاه؛ مصرف سيب زميني در کشورهاي توسعه يافته بيشتر از ساير کشورهاست. تعادل سازي توليد؛ عرضه و مصرف؛ تابع الگوي کشت؛ نظم حاکم و فرمول رياضي است و اين مرهون سياستگذاري دقيق؛ برنامه ريزي کامل و اجراي دقيق تصميمات ساختارهاي موجود در آن جوامع است. جالب توجه اينکه چنين ظرفيت در جوامع بومي ايران از جمله استان گلستان وجود دارد؛ ولي نياز به يک سياست برنامه محور و تقويت سازماني دارد.  لذا با دقت سنجي در کيفيت برنامه ريزي؛ ميتوان آرامش را در جامعه سيب زميني کاران ايجاد کرد. سيب زميني استان بدلايل ذيل از اهميت ويژه‌اي برخوردار است:

1- توليد در سه سيکل زراعي (بهاره ؛ پاييزه و تابستانه)

2- کوتاه بودن دوره برداشت در توليد بهاره و زمستانه (کشت تابستانه)

3- تامين حدود يکماه سيب زميني کشور در توليد بهاره

ساختار جديد؛ با برنامه ريزي دقيق؛ مستمر و مداوم در طول سال؛ ميتواند در استانداردسازي توليد با محوريت نيازهاي صنايع فرآوري و بازرگاني اثر بخشي فراواني داشته باشد. در اين صورت استان با تأسيس «دبيرخانه دائمي سيب زميني» و «خانه سيب زميني» در ذيل اتاق بازرگاني گرگان و حاکم کردن نگاه جديد بر توليد و بازرگاني ميتواند؛ الگوي مناسبي براي کشور باشد و استان را در رأس برنامه هاي سيب زميني کشور تثبيت نمايد.

ضمن اينکه با تعريف سازوکارهاي متفاوت نسبت به تقويم اجرايي آن اقدام تا کشاورزان؛ داراي پشتوانه پايدار و همچنين در طول دوره زراعي دچار مشکلات حاد نگردند. با اين مدل و روش؛ ميتوان با انسجام بخشي، تشکل هاي خصوصي و دستگاه هاي دولتي را به يک نظم جديد تن داد؛ تا استان از التهابات خودساخته بعضي از افراد سودجو جلوگيري و بازار افسارگسيخته زمان برداشت را به يک نظم اوليه رساند و تصميمات برنامه محور را جايگزين تصميمات مقطعي نمود.

کارشناس بازنشسته کشاورزي