با مسوولیت سردبیر

سی ام شهریور ماه برابر با 21 سپتامبر روز جهانی صلح است. این روز  برای اولین بار در 1982 در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به نام روز صلح نامگذاری شد و هدف آن زنده کردن صلح و دوستی میان همه شهروندان جهان است، بر این اساس زنگ صلح هر سال در این روز در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک زده می شود، جالب آن است که بدانیم  این زنگ از سکه‌های اهدایی کودکان از تمام قاره‌ها به جز آفریقا ساخته شده است و در کنار آن نوشته شده است: زنده باد صلح مطلق جهانی. برای مردم ایران که  بیش از یک سال است که با حمله متجاوزانه دشمنان دد اندیش خود روبرو شده اند بدون شک صلح مفهوم عمیق تری دارد، امروز تجربه جمعی ما ایرانیان به ما یادآوری می کند که دیگران هیچگاه دلسوز این آب و خاک نبوده اند، خاطره جمعی ما ایرانیان به ما آموخته است که دمکراسی و صلح و دوستی را نمی توان در چکمه های نظامیانی جست که دستشان به خون کودکانی آغشته است که اگر موشک های مدعیان صلح جهانی نبود، باید مهر ماه به مدرسه می رفتند اما امروز خانواده هایشان باید حسرت دیدارشان را بکشند، امروز همه می دانیم ایران اگر قرار است ساخته شود باید به دست ایرانیان ساخته شود و راه آن هم مردم سالاری بر آمده از خواست تاریخی ایرانیان است. صلح و دوستی واژه ای است که باید مداوم به آن اندیشید، برای صلح و دوستی باید بنیادهایی را سامان داد که بدون آن اصول، صلح و دوستی میسر نمی شود، به این خاطر به نظر می آید توجه کردن به اصول انسانی و خردمندانه ای فراتر از قوم و آیین و خواست های تنگ نظرانه و تاکید بر حقوق انسانی  شهروندان می تواند ما را به صلح نزدیکتر کند. امید که جنگ به پایان آید و فصلی تازه از صلح و دوستی به همراه عزت و اقتدار با جهان رقم بخورد.