■ با مسوولیت سردبیر

هفته نيروي انتظامي را به تلاشگران عرصه امنيت شادباش مي گوييم. متفکران همواره به نقش و جايگاه دولت در حکمراني توجه داشته اند، برخي از آنها دولت خوب را دولت حداقلي مي دانند و مهمترين وظيفه دولت حداقلي  در حوزه عمومي را تامين امنيت عنوان مي کنند، اما هم متفکراني که به دولت حداقلي اعتقاد دارند و هم ديگران که وظايف بيشتري براي دولت تعريف کرده اند در وجود دستگاهي که بايد مسوول برقراري نظم و تامين امنيت باشد اختلاف ندارند و در ايران اين مسووليت سنگين بر عهده نيروي انتظامي است. بنابراين وظيفه پليس و دستگاه انتظامي بايد تامين امنيت حداقلي شهروندان باشد و بر مبناي تامين امنيت حداقلي بايد برنامه ريزي و طراحي کرد. علت آن نيز آشکار است، چنانچه وظايف هر دستگاهي را بدون استدلال و بر مبنايي غير حرفه اي گسترش دهيد اندک اندک آن دستگاه از ماهيت خود تهي مي شود و ديگر از وظيفه اصلي خود که تامين نظم و امنيت حداقلي است باز مي ماند. بر اين اساس بايد گفت جز تامين امنيت پايدار،  وظايف ديگري که در ايران بر عهده نيروي انتظامي و پرسنل زحمتکش آن گذاشته شده است باعث شده است تا پليس از ماهيت خود دور شود و شوربختانه شهروندان نيز اتکاي روحي و رواني خود را به پليس از دست بدهند. در چنين شرايطي هم به اعتبار پليس لطمه وارد مي شود و در نهايت به  اعتماد جامعه لطمه هاي غير قابل جبراني وارد مي شود، بنابراين بايد بدانيم  وظيفه پليس ارتقاي حداکثري امنيت روحي و رواني جامعه نيست و نبايد از اقتدار پليس براي ترويج خواسته هاي اکثري استفاده کرد، زيرا در آن صورت از انجام وظايف اوليه و حداقلي خود نيز باز مي ماند.  بايد امورات را تخصصي، دقيق و همه جانبه ديد، امروزه فراتر از ايدئولوژي و يا خواسته هاي يک دولت بايد به بنياد هاي حرفه اي و درک افکار عمومي به اتفاقات توجه کرد، هيچکس از پليس انتظار راهنمايي اخلاقي و مشاوره ديني و ارشاد معنوي را ندارد. بر اين اساس  وقتي  مسووليت يک نهاد مانند پليس که بايد مظهر اقتدار و امنيت در جامعه باشد را به کارهاي غير تخصصي و فرعي گسترش مي دهيد ديگر چندان نبايد انتطار همراهي از افکار عمومي را داشته باشيد. دنياي امروز بسيار پيچيده تر و تخصصي تر از آن است که آموزش و تربيتي که محصول سالها وقت گذاري و مستلزم نهادها و سازمانهاي مختلف دولتي و غير دولتي است را از يک سازمان انتظامي يا امنيتي  مطالبه کنيد، اين نگرش سطحي و عوامانه همواره براي جامعه ايران خسارتهاي بي شماري به بار آورده است و قطعا در صورت استمرار زيانهاي بيشتري به بار خواهد آورد. ياد بگيريم خردمندانه، دورانديشانه و همه جانبه اتفاقات را تحليل کنيم تا شرمنده روزگار نباشيم.