ابراهيم ملکي

يکي از شهرک هاي قديمي گرگان شهرک امام است در شرق گرگان که سي چهل سال پيش با طراحي مهندسي شهر سازي ساخته شد. اما بعد از چند سال اغلب اين خانه هاي ويلايي با زمين 400 تا 500 متري تبديل به آپارتمان شد و جمعيت شهري اش به چند برابر رسيد با همان ميزان  کوچه ها و امکانات شهري 40 سال پيش. لذا انباشت جمعيت در يک نقطه زيبا شهري، شهرک امام را از زيبايي و آرامش انداخت. آن روزها يکي از جلوه هاي زيباي اين شهرک بلوار يا ميدان ميانه آن بود. ميدان شهرک امام بزرگترين، سرسبز ترين و زيباترين ميادين گرگان است با بيش از 500 متر عرض. کمي کوچکتر از ميدان نقش جهان اصفهان. اين ميدان محلي است براي نشستن و استراحت و گپ و گفت صدها مرد و زن ساکن شهرک. بخصوص قشر شريف باز نشسته. هم براي ورزش هاي سبک و هم پياده روي و هم نشستن جاي مناسبي است. اما....اما چند سالي است که در ضلع شرقي اين ميدان، کسبه تعميرکار خودرو که محل اصلي شأن خيابان هاي جرجان و‌منتهي به آن است، به شکل زشت و نامناسبي به بيش از نيمي از مغازه هاي دور ميدان رخنه کرده اند. و اين روند افزايش تعميرگاه به مرور در حال رسيدن به ضلع غربي ميدان هم هست و شايد چند سال آينده بلوار شهر تبديل به گاراژ تعميرکاران خودرو شود با چند درخت و صندلي در وسط آنها. براي من عجيب است آيا استاندار و شهردار و مقامات زيباسازي شهر اين همه هجمه به زيبايي شهرک را نديده اند؟ چگونه است که به تعمير کاران اجازه مي‌دهند، بعد از نابود کردن ميدان کريمي، به اين راحتي زيباترين و بزرگترين ميدان گرگان را تبديل به تعميرگاه خودرو کنند؟ آن با آن همه سر و صدا و پارک هاي دوبله و سوبله  در اطراف پارک؟ چگونه است که استانداري براي ادارات  دولتي اش شهري محصور مي سازد؟ يا شهرداري خارج از شهر آرامگاه جديدي طراحي مي کند اما کسي نيست که در استان فکر کند ده ها هکتار از زمين هاي مسکوني شهر از ميدان کريمي تا بعد از اوزينه تبديل از ويرانه هاي شده اند با ساخت دکان و  گاراژ و دکان هاي تعميرگاهي خودرو که پر آلوده ترين شغل موجود بين اصناف شهري است. چه مي شد اگر گرگان شهرک تعميرگاهي داشت و ده ها هکتار زمين آزاد شده تبديل به شهرک ها و پارک ها و مدرسه و بيمارستان  ها شود؟ گرگان شهر محصوري است و جاي پت و پهن شدن را ندارد، تنها چاره کار اين است که شهرک هاي کارگاهي چه خودرو چه مصالح ساختماني جدا گانه اي داشته باشد در بيرون از شهر. مجتمع هاي پزشکي و آموزشگاهي اش برود خارج شهر. راه حل مشکل حمل و نقل هم چندان دشوار نخواهد بود. وسايل نقليه عمومي مثل ناوگان اتوبوس و قطار شهري در همه شهرهاي بزرگ جهان اين معضل را حل کرده اند. اما در ايران، با سو مديريت مي شود نبود بودجه را توجيه کرد و کار را انجام نداد. يا موانع قانوني را بهانه کرد. همان قانوني که خود مديران نوشته آند بعد تبديل شده است به آيه تغيير ناپذير قرآن. به هر حال کسي بايد به داد بلوار شهرک امام برسد، قبل از اينکه مجبور شويم دور تا دور بلوار را ديوار بکشيم و اسمش را بگذاريم گاراژ شهرک امام...