■ احسان مکتبی

ام ابيها را کنيه حضرت فاطمه (س) عنوان کرده اند، وجه اطلاق آن حضرت به اين کنيه نيز از آنجاست که پيامبر اکرم (ص)در خردسالي مادر خود را از دست داده بودند و حضرت فاطمه (س)براي ايشان علاوه بر فرزندي نقشي مادرانه در ملجا و پناه بودن داشت، اما اين روزها روزگار سوگواري براي ام ابيهاست و مومنان و مسلمانان عزادار اين سوگند، اما آنچه جاي بحث و گفت و گو دارد روايت هاي مختلفي است که از وفات يا شهادت آن بانوي بزرگ جهان اسلام روايت شده است و البته طبيعي نيز هست. در اين باره بايد گفت درباره کدام سند يا اتفاق تاريخي در جهان است که نقد يا شک و شبهه اي نبوده باشد، آيا جز درباره متن تنزيل شريف، سند بدون تحريفي در جهان اسلام وجود دارد؟  آيا درباره  زمان ميلاد پيامبر ختمي مرتبت (ص)قطعيت هست؟  آيا ما مي توانيم بر اساس برخي يافته هاي تاريخي بر سر بخش ديگري از يافته هاي پژوهشگران فرياد بکشيم و ديگران را به صفات ناشايست بخوانيم؟ پرسش ديگر آن است که اگر امروز پيامبر اکرم(ص) و حضرت فاطمه (س) حاضر بودند  ازجامعه اسلامي چه مي خواستند ؟ آيا آنها جز برادري، دوستي، دستگيري و همراهي با يکديگر مي خواستند؟ اگر بزرگان ديگر در حيات بودند چطور؟ آيا پيام همراهي و وحدت که در آيه معروف واعتصمو بحبل اله جميعا و لاتفرقوا آمده است تنها مربوط به زمان خاصي بوده است يا پيامي جاري براي همه زمانها و مکانهاست؟ ايا اين پيام وحدت خواسته است بر اختلافات پژوهشي و اجتهادي در جامعه اسلامي سر پوش بگذارد ؟ يا آنکه به مسلمانان توصيه مشفقانه مي کند که هم ديگر را به خاطر اختلاف ديدگاهها و نظراتشان به رنج نيندازند و با گفت و گو و مدارا و بدون توهين و تحقير ديگران  با وفق و مداراروزگار بگذرانند. کاش ايمانمان به اندازه اي بود که هر لحظه خود را مخاطب کلام خدا مي شمرديم و باور مي کرديم که پيامبراکرم(ص)وحضرت فاطمه ي زهرا(س) فراروي ما حاضرند آنگاه مي ديديم که آنها  از من و شما اخلاق، ادب، انسانيت، شعور و احترام را طلب مي کردند و از نفاق و دورنگي و ناراستي و تفرقه در جامعه اسلامي ناخشنودند. آري شايد بايد بيشتر تامل کنيم پس چشمهايمان را بشوييم و کمي جور ديگر ببينيم.