دامپروری گلستان در تعلیق
گزارش |
اعظم محبی: افزایش قیمت نهاده های دامی و عدم همخوانی قیمت تمام شده با قیمت فروش سبب شده دامداران گلستانی در معرض ورشکستگی قرار بگیرند، لذا دستگاه های متولی باید از این صنعت حمایت کنند. صنعت دامپروری به سبب نقش آفرینی در تولید پروتئین، لبنیات، چرم و غیره یکی از صنایع مادر در کشور و گلستان به شمار میرود. ایجاد و استقرار واحدهای دامپروری از دهههای گذشته به صورت سنتی در اقصی نقاط استان برپا بوده و به مرور زمان و ورود تکنولوژی و علوم مرتبط این شغل در قالب یک صنعت خود را نمایان ساخت. گلستان به سبب نوع بافت جمعیتی و بهرهمندی از حدود ۶۰۰ هزار هکتار اراضی زراعی و صدها هزار هکتار مرتع در مناطق ییلاقی و یا دشت ترکمن صحرا یکی از کانونهای اصلی این صنعت قلمداد میشود. اوج رونق این صنعت به اواخر دهه ۷۰ برمیگردد، حمایتهای خاص دولت و پیشبینی مشوقهای حداکثری از دامداری و دامپروری، فعالان شاغل در این بخش را افزایش داد اما از ابتدای دهه ۹۰ صنعت دامپروری در گلستان با مشکلات عدیده ای دست به گریبان شده است، افزایش قیمت نهادههای دامی در کنار ثابت ماندن قیمت محصولات این صنعت از قبیل لبنیات، اقلام پروتئینی و غیره سبب شد تا دامپروری در حالت افول قرار گیرد. علاوه بر مسائل مطرح شده، خشکسالیهای چند سال اخیر و کاهش علوفه تولیدی در مزارع گلستان و همچنین تحریمها و افزایش قیمت نهادههای دامی درآمد سرانه دامپروری را کاهش داد به نحوی که بسیاری از فعالان این صنعت متضرر شدند.
در سنوات اخیر به سبب مشکلات یاد شده حدود نیمی از دامداران استان با کاهش ظرفیت فعالیت کرده و یا حتی برخی راکد ماندند که به عنوان نمونه میتوان به گاوداری چند ۱۰۰ راسی برادران در کردکوی اشاره کرد. تمامی این مشکلات وقتی تشدید شد که زمزمه آزادسازی قیمت سبوس هم به گوش رسید و همین امر باعث افزایش قیمت اقلام مصرفی و علوفههای دیگر شد به نحوی که بسیاری از دامداران در تلاش هستند هر چه سریعتر با فروش دامهای خود از این مشکلات رهایی یابند. کار به جایی رسیده که برخی از دامداران گلستانی به ناچار تصمیم گرفتند گاوهای مولد و ماده خود را هم به کشتارگاه بفرستند.
دامداری به صرفه نیست
حسنعلی غلامی از دامداران روستای اوزینه گفت: چند سالی است که گرانی علوفه سودآوری در بخش دامپروری را به حداقل ممکن رسانده است و ما هم به امید روزهای بهتر چند سالی است که این حال و روز را تحمل میکنیم. وی گفت: در دهههای گذشته دامپروری و دامداری یکی از مشاغل پرسود و درآمدزا محسوب میشد و در ازای هر ۶ رأس گاو یک شغل دائمی و پایدار را شاهد بودیم اما با گران شدن هزینههای تولید مجبور هستیم قید استفاده از کارگر را بزنیم و و خودمان امور دامداری را به عهده بگیریم. غلامی که ۴۰رأس گاو شیری دارد، ادامه داد: من در گذشته ۶ کارگر در دامداری خود داشتم اما مشکلات اقتصادی سبب شد برای کاهش هزینههای تولید تعدیل نیرو کنم. وی بیان کرد: سالهای اخیر خشکسالی شدیدی در گلستان اتفاق افتاد و علوفه تولیدی به شکل محسوسی کاهش یافته است و این امر سبب شده تا قیمت علوفه افزایش یافته و در مقابل قیمت شیر و گوشت تقریباً ثابت بماند. غلامی اضافه کرد: تحریمها و افزایش قیمت دلار هم سبب شد تا خدمات دامپزشکی با افزایش قیمت روبهرو شده و در این بخش سه الی چهار برابر افزایش قیمت داروها را شاهد هستیم. وی افزود: بسیاری از همکاران من به خاطر این مشکلات شغل خود را عوض کردند و برخی دامداریها با نصف و یا کمتر از نصف ظرفیت در حال فعالیت است. غلامی گفت: با وجود همه مشکلات چند وقتی است که زمزمه آزادسازی قیمت نهادههای دامی شنیده میشود و این امر باعث تلاطم قیمت در بازار شده و هم اکنون دامپروران مستاصل تر از همیشه منتظر هستند تا ببینند چه سرانجامی در انتظار آنها است.
خدمات دامپزشکی افزایش یافت
محمد مرادی یکی از دامداران شهرستان علی آباد کتول هم گفت: در سالهای قبل حمایتهای بیشتری از دامداران میشد مثلاً سهم اختصاصی نهادهها برای هر واحد دام دو تا سه برابر میزان کنونی بود در حالی که قیمت آن هم با قیمت بازار تفاوت بیشتری داشت و به مراتب ارزانتر بود. وی افزود: در سنوات قبل هم حمایتهای بیشتری در حوزه دامپزشکی و سلامت و بهداشت دام میشد اما در یکی دو سال اخیر این خدمات به حداقل ممکن رسیده است. مرادی اضافه کرد: اگر میخواهیم این صنعت پویا بماند باید حمایتهای بیشتری از این شغل انجام شود نه اینکه قیمت علوفه دام را که اصلیترین عنصر در دامداری است، افزایش دهیم.
دام را کیلویی ۵۰ هزار تومان هم نمی خرند
ناصر ادیب دامدار گرگانی گفت: برای هر کیلو شیر قیمت چهار و ۵۰۰ تومان تعیین شده و وقتی قیمت نهادهها بیش از این میزان است آیا این رقم باعث ورشکستگی دامدار نمیشود؟ وی افزود: قیمت دارو و خدمات دامپزشکی هم سر به فلک کشیده و اگر حیوان مریض شود باید هزینه سنگینی بپردازیم. ادیب اضافه کرد: گوشت قرمز در مغازه کیلویی ۲۰۰ هزار تومان خرید و فروش میشود اما دام را از ما کیلویی ۵۰ هزار تومان هم نمی خرند، حمایت دولت کجا رفت؟